tsta

Home / سی و دومین کنفرانس ملی و دهمین کنفرانس بین المللی مهندسی زیست پزشکی ایران

محاسبه نیروی عضلانی اندام تحتانی و نیروی تماسی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

Authors :

مجتبی صفری¹ محمد نجفی آشتیانی² فاطمه السادات علوی³

1- تربیت مدرس تهران 2- تربیت مدرس تهران 3- تربیت مدرس تهران

Keywords :

استئوآرتریت زانو،ایستادن،مدل سازی اسکلتی-عضلانی،هم انقباضی،نیروی تماسی مفصل

Abstract :

استئوآرتریت زانو از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن مفصلی در سالمندان است که با تغییرات عصبی-عضلانی، اختلال در حس عمقی و پایداری مفصل زانو همراه است. این مطالعه با هدف بررسی الگوی فراخوانی عضلات، شاخص همانقباضی (CI) و نیروی تماسی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت در شرایط مختلف ایستادن انجام شد. داده‌های سه بیمار و سه فرد سالم در چهار حالت آزمون (چشم باز/بسته و ایستادن روی زمین/صفحه ناپایدار) تحلیل گردید. از ترکیب نرم‌افزارهای OpenSim و MATLAB با اعمال شرط پایداری مکانیکی هسیان، تخمین نیروهای عضلانی و مفصلی انجام شد. نتایج نشان داد بیماران در شرایط ناپایدار و حذف بینایی، فعالیت عضلانی و همانقباضی بیشتری داشتند. در حالت چشم‌بسته روی سطح ناپایدار، عضلات مرکزی تنه در بیماران بیشینه همانقباضی ۳۵٪ داشتند (در برابر ۳۰٪ در افراد سالم). عضلات مایل شکمی، راسته رانی و تیبیالیس قدامی در شرایط ناپایدار بیشترین فعالیت را داشتند. همچنین نسبت نیروی تماسی زانوی غیر درگیر به وزن بدن در بیماران تا ۶.۲۸ افزایش یافت (در مقابل ۲.۴۶ در افراد سالم). این یافته‌ها مبنای مؤثری برای طراحی تمرینات توانبخشی هدفمند جهت افزایش پایداری و کاهش خطر افتادن در بیماران استئوآرتریت فراهم می‌کند.